Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Σημαντική λεπτομέρεια

Όταν ρωτάτε τους ποιητές
και βλέπετε που ενώ σας απαντουν
καθόλου δεν κοιτάζουνε σ' εσάς
καθόλου δεν κοιτάζουν πουθενά
και βλέπετε που ενώ σας απαντούν
μοιάζει να έχουνε ξεχάσει προ πολλού
τι τους ρωτήσατε, πως κάτι εσείς 
τους εχετε ρωτήσει
κι ακόμη βλέπετε πως δείχνουνε χαμένοι
κι ώρα πολλή επιμένουν 
στα ίδια και στα ίδια κι είναι σαν 
η σκέψη τους να τρέχει αλλού

τότε ακριβώς να τους ακούτε
πιο προσεκτικά
τότε ακριβώς να είσαστε βέβαιοι
πως ήταν η ερώτηση καλή
πως παίρνετε απάντηση σωστή.


Σωτήρης Σαράκης
από τη συλλογή Σημαντικές λεπτομέρειες, 2018

Τα πλατάνια

Εικοσι πέντε χρόνια εδώ
από καιρού εις καιρόν καθηλωμένος
αιχμάλωτος της ομορφιάς του τόπου
βλέπω Σταγιάτες, Μακρυνίτσα, Ανακασιά,
     την άκρη 
απ' την ουρά της Πορταριάς, λιγάκι
Παγασητικό και προπαντός
αυτά τα ένδοξα πλατάνια, πώς αλλιώς
να τα ονομάσω έτσι πυκνά κι αμέτρητα
έτσι μέγιστα, σαλεύουν
τα κλαδιά τους ρυθμικά, βουίζουν όταν
παλεύει ο άνεμος ν' ανοίξει δρόμο
ανάμεσά τους
στεγάζουν πλήθος αηδονιών,ψηλώνουν
χρόνο το χρόνο, κάποτε
θα φτάσουν ως τον ουρανό
να μου το θυμηθείτε, ακούραστες
οι ρίζες τους τραβάνε τα νερά
του απόκοσμου Κραυσίδωνα, εδώ
είκοσι πέντε χρόνα τώρα,
συνάντησα τη Μήδεια, τον Δημήτριο
Πολιορκητή και πλήθος άλλους

και τι μπορεί και πώς μπορεί
ένας φτωχός γραφιάς να ευχαριστήσει
τα γενναιόδωρα πλατάνια του παρά
γράφοντας ένα αυθόρμητο 
δοξαστικό, μια εκ βαθέων εξομολόγηση
στον άνεμο, στον ουρανό, στο Άγνωστο.  

                       ΄Άγιος Ονούφριος, 2016

Σωτήρης Σαράκης
απο τη συλλογή Σημαντικές λεπτομέρειες, 2018

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Εδώ

                                Γνωρίζουμε
                                -μας το 'χουν πει χίλιες φορές-
                                πού είναι το περιθώριο

Καλά είν' εδώ, πολύ καλά
έξω απ' τις κάθετες γραμμές, εδώ
ριζώνει η ποίηση, στην άκρη
της σελίδας, στην αρχή
του Χάους

για ιδέστε την αμαραντη
σε τι γκρεμό 
φυτρώνει, απλώνει ρίζες
και κλαδιά, αντέχει, της αρκούν
τα ελάχιστα, αντέχει
χρόνους και καιρούς, αντέχει
ως το τέλος

καλά είν' εδώ, πολύ καλά, χωρίς
βουή κι αντάρα, εδώ
στις εσχατιές,
                      στο κέντρο
εδώ του Κόσμου.


Σωτήρης Σαράκης
από τη συλλογή Σημαντικές λεπτομέρειες, 2018

Οιωνός

Ένα αεροπλάνο πρωινό είν'  ευλογία
φέρνει τον ήλιο στα φτερά του
στα πλαστικά, στις λαμαρίνες του έχει κιόλας
ανατείλει ο ήλιος, κι  όχι μοναχά
γι' αυτούς που εντός του ζούνε το ταξίδι
μα και για μας εδώ που ακινητούμε
περνάει ψηλά, σημαίνει φως, σημαίνει
ανατολή, καινούργια μέρα

κι ας το γνωρίζουμε όλοι μας
κι ας το γνωρίζει ο καθένας μας
πως όπου να 'ναι ο ήλιος
θα φανεί, ένα αεροπλάνο
με τον ήλιο στα φτερά του πριν 
την ανατολή είν' οιωνός
καλός, είν' ευλογία

έργο του γένους των ανθρώπων φτερωτό
οπυ ξετρυπώνει πριν της ώρας του τον ήλιο.


Σωτήρης Σαράκης
από τή συλλογή Σημαντικές λεπτομέρειες, 2018


Έτσι κι εγώ

Έτσι κι εγώ στη  μνήμη 
των συμμαθητών μου τώρα
έτσι μισός κι ανέσωστος θα βολοδέρνω
στη μνήμη των συμμαθητών μου, όπως
τους πιο πολλούς μισοθυμάμαι, αβέβαιος
πότε για το μικρό τους όνομα, πότε
για τη μορφή τους, μπλέκοντας
τον ένα με τον άλλο, αναζητώντας τους
σε μια αίθουσα σχολείου, ένα προαύλιο,
μιαν ημερήσια εκδρομή, κάτω απο στρώσεις
χρόνου και χρόνου κι άλλου χρόνου ασήκωτες

έτσι μισοί κι ανέσωστοι όλοι μας
οι παλαιοί συμμαθητές κυκλοφορούμε
στη ακρωτηρισμένη μνήμη 
των έτι περιλειπομένων.


Σωτήρης Σαράκης
από τη συλλογή Σημαντικές λεπτομέρειες. 2018

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Arte maxima

Σε έβαλα για Ύπνο
με ό,τι κι όπως αγαπάς. 
Φαινοσουν γαληνεμένη.
Λυτρωμένη. Ονειρεμένη
παρέα σαν να είχες έναν κύκνο. 
Χαίρομαι που άλλο δεν πονάς. 

Εύχομαι, καμιά φορά, 
να με θυμάσαι. 
Να χαμογελάς, να τραγουδάς.
Τότε, από κει ψηλά
που είσαι,
πεφταστεράκια  να μου σκορπάς. 

...............................................................

Αντίο, μαμά. 
Σ'  αγαπώ. 

Η κόρη σου. 


Χριστίνα-Παναγιώτα Γραμματικοπούλου
απο τη συλλογή Persona Gramma, 2017

Urban chic

Κλαρινογαμπροί, μαίντανοί, τσουλάκια,
μαυροντυμένοι φουσκωτοί, απελπισμένες, 
πορνόγεροι, κωλόγριες, αγοράκια, κοριτσάκια, 
κάποιες νορμάλ καταστάσεις (τι θα πει νορμάλ;
Ποιος θα το ορίσει;)
τσόντες με το κιλό, σχέσεις με το στανιό. 
«Έχει σαμπανιέρες εδώ;»
Προληπτικά παίρνεις Simeco.
Ανακόπτει τη ναυτία.

Χριστίνα-Παναγιώτα Γραμματικοπούλου
από τη συλλογή Persona Gramma, 2017

Persona grata

Αυτοχαρακτηρίστηκαν εχθροί σου.
Όχι φανερά, αντρίκεια. 
Υποχθόνια έδρασαν. Ύπουλα σε έβλαψαν.
Μοχθηρά τα δικά σου μακέλεψαν.
Όχι αντίπαλοι - παλικαρίσια. 
Γλοιώδεις, Χατζηαβάτηδες, Ανδρείκελα.
Πολλή ενέργεια σπατάλησαν.
Πολύς ντόρος έγινε. 
Πάει να πει πως κάμποσο σε τρέμουν. 
Πάει να πει μάλλον κάποιος είσαι. 

Χριστίνα-Παναγιώτα Γραμματικοπούλου
από τη συλλογή Personna Gramma, 2017

Δικάσιμος

Οι κακεντρέχειές τους δεν σε κατατρόπωσαν.
Κάτι τέτοιο θα είχε υπάρξει η νίκη τους. 
Δε σε αφορά το ζήτημα. 
Τουλάχιστον όχι τώρα (πια).
(Τα) ξεπέρασες. 
Αθώος αθωόθηκες: αθωώνοντας. 
Τούτη ήταν η δίκη. 

Χριστίνα-Παναγιώτα Γραμματικοπούλου
από τη συλλογή Persona Gramma, 2017

Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Η Λέσχη Ανάγνωσης της Ποίησης για τον Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι

Μετά τη μεγάλη επιτυχία των εκδηλώσεων για τον Γιώργο Θέμελη, τον Ναζίμ Χικμέτ,τη Ζωή Καρέλλη, τον Τ.Σ. Έλιοτ, τον Γ.Θ. Βαφόπουλο, τον Πωλ Ελυάρ και τον Ν.Γ. Πεντζίκη, η Λέσχη Ανάγνωσης της Ποίησης παρουσιάζει το έργο του μοναδικού Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι την Παρασκευή, 11.5.2018, στις 8.00 το βράδυ, στη Στέγη της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, Δημοσθένους, 4 (πλάι στην Πλατεία Αριστοτέλους).
 

Εισηγήτρια η εκπαιδευτικός και ποιήτρια Ξανθίππη Ζαχοπούλου, συντονιστής ο Τόλης Νικηφόρου. 

Θα προβληθεί η ανάγνωση αποσπάσματος από το «Σύννεφο με παντελόνια» στα ρωσσικά και τα ελληνικά , ενώ ποιήματα του Μαγιακόφσκι μεταφρασμένα στα ελληνικά από τον Γιάννη Ρίτσο και άλλους θα διαβάσουν μέλη tης Λέσχης Ανάγνωσης της Ποίησης.
 

Θα ακουθήσει συζήτηση. Η εκδήλωση είναι όπως πάντα ανοιχτή σε όλους τους φίλους της ποίησης.

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

Σαν όνειρο

Να μην τελειώναμε ποτέ μας το ταξίδι
στα γνώριμα σοκάκια να μας έφερνε
αλήτης άνεμος που παίρνει τα μαλλιά
φεγγάρι κόκκινο που τραγουδά ψηλά και γνέφει.
Ήταν απλή η ζωή κι ο έρωτας παιχνίδι
με μια ξεκούρδιστη κιθάρα στο πλατύσκαλο
μ' ένα χαμόγελο γλυκό στο παραθύρι
κάποια Μαρία μακρινή χλωμή σαν όνειρο. 

Δήμήτρης Παπακωνσταντίνου
απο τη συλλογή Ο μέσα ήλιος, 2018

Τα κόκκινα

Τα κόκκινα φοράς και σε ζηλεύει η άνοιξη 
ένα φουστάνι από φως ν' ανθίζουν γύρω
τα πεζοδρόμια τριαντάφυλλα στα πόδια σου
να χορταριάζουνε οι δρόμοι κι οι πλατείες
να σταματάνε οι περαστικοί με στόμα ολάνοιχτο
να βγαίνουν απ' τα μαγαζιά και ν' απορούνε
κι η αστυνομία να σφυρίζει ασταμάτητα 
«ω, πιάστε, πιάστε την τρελή που μας κατέστρεψε
την ήσυχη τσιμέντινή μας πόλη
μ' όλα τα άνθη, τις δροσιές, με όλα τα κλώνια της
κι αυτήν την κόκκινη φωτιά μες στην καρδιά μας».

Δημητρης Παπακωνσταντίνου
από τη συλλογή Ο μέσα ήλιος, 2018