Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

1 9 8 4


Κρύβομαι κάτω απ΄ το κρεβάτι
Είμαι τεσσάρων
Χωρίς κυνόδοντες
Με άσπρο δέρμα/ Μνήμη από βούτυρο
Μαδάω τ' όνομά μου
Δεν είμαι σίγουρη αν μ' αρέσει
(μ' αρέσει
δεν μ' αρέσει
μ' αρέσει
δεν μ' αρέσει)
ο μπαμπάς είχε τα μάτια μου
και η μαμά ήταν σίγουρα κορίτσι
- βγαίνει απ' τους τοίχους όταν πεινάω -
Δεν με ψάχνει κανείς πια
Είμαι ακόμη τεσσάρων και κάτι
Σ' αυτό το σπίτι
το χτισμένο από τσιμέντο και θάνατο
υπάρχει μόνο ένα κρεβάτι
για να μπορώ
να κρύβομαι
από
κάτω

Νίκη Χαλκιαδάκη
από τη συλλογή Ανάσκελη με πυρετό, 2012

1 σχόλιο:

Poet είπε...

Συγκλονιστικό !!