Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Οι μεταμορφώσεις της πέτρας

Τώρα σε τούτο τ' ακρογιάλι περιμένω ν' αράξει ένας άνθρωπος,
ένα υπόλειμμα, μια σχεδία.
                                                                   Γιώργος Σεφέρης

Πάτησα το γυμνά ακροδάχτυλα πάνω στην πέτρα
   φορώντας μόνο το διάφανο πέπλο της σιωπής
                       και της απελπισίας.

     Ήθελα να γεμίσω από θάλασσα κι ουρανό
                     και από νιο φεγγάρι.
         Να μετουσιωθώ σε γαλάζιο ένα φως.

                                 Εγώ
                             η θνητή
                 η κόρη του ανθρώπου.

         Τώρα είμαι προέκταση της πέτρας.

     Της έδωσα το αλλόκοτο του έρωτα σχήμα
                   το σχήμα της φθοράς.
               Κι αυτή μ' έκανε αθάνατη.
                          Και παγερή.
                         Κι αδάκρυτη.

                         Μια πέτρα.

Μαρία Πολίτου
από τη συλλογή Εφήμερη στην πένα του Θεού, 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια: